Op deze pagina vind je de presentatie van de sessie van Kunsten ‘92 over de Fair Practice code: fair pay, fair share en fair chain. Daarnaast vind je het verslag met de belangrijkste opbrengsten uit deze werksessie.
- Download de PDF ‘Presentatie fair practice door Kunsten ’92 voor Vitaal Gronings cultuurveld’
- Download de PDF ‘Opbrengst werksessie Fair Practice’
- Download de PDF ‘Factsheet Fair pay, fair share en fair chain’
Belangrijkste conclusies:
Fair pay betekent een eerlijke beloning. Fair share en fair chain zijn minder bekend. Fair share betekent een eerlijke verdeling van inkomsten en verantwoordelijkheden. Fair chain betekent duurzame en transparante ketens van productie en presentatie.
Fair pay wordt door de meeste instellingen onderschreven, maar nog niet altijd nageleefd. Culturele instellingen ervaren hierin obstakels: ze leven vaak op tijdelijke investeringen en kunnen hierdoor lastig duurzaam investeren in eerlijke betalingen. Vanuit culturele organisaties werd beargumenteerd dat subsidie vaak niet te besteden is aan fair pay, omdat het meestal gebonden is aan een project. Ook kan het, wanneer subsidie wel moet worden uitgegeven aan fair pay, ervoor zorgen dat er minder werkgelegenheid is: je kunt immers minder doen. Er zou extra budget moeten komen om aan de code te kunnen voldoen.
Aanbevelingen
- Er moet nog volop gewerkt worden aan bewustwording rond fair pay, fair share en fair chain. Er zijn allerlei tools zoals het Fair practice lab beschikbaar om het gesprek aan te wakkeren bij en tussen makers, organisaties, fondsen of subsidieverstrekkers, om samen te reflecteren waar je staat.
- Een organisatie moet duidelijk aangeven wat ze precies nodig hebben om fair pay structureel te realiseren. Het is voor subsidiegevers fijn wanneer begrotingen op niveau worden ingediend en er dus maatwerk kan worden geleverd aan de hand van wat organisaties nodig hebben om iedereen eerlijker te kunnen betalen.
